Kunstenaar CORNEILLE achterna... vierde leerjaar

Corneille Guillaume Beverloo,

beter bekend als Corneille

(Luik, 3 juli 1922 - Auvers-sur-Oise (Frankrijk),

5 september 2010)

was een Nederlandse Cobra-schilder.

 

 

Een aantal van zijn werken:

 

 

Dat zijn de resultaten van de kids:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FLATLIFE: kortfilm

Filmpje gemaakt door Jonas Geirnaert.

Hij won de prijs van de jury op het festival van Cannes in 2004.

 

VERHAAL:

Vier personen wonen in dezelfde flat. Ze ondervinden altijd wel hinder van de activiteiten van de andere bewoners, welke handeling ze ook ondernemen. De was doen, een kaartentoren bouwen, een schilderij ophangen of zelfs televisie kijken, niets is evident en alles heeft gevolgen. Verder zijn er nog externe actoren zoals de Grote Panda.

 

Flatlife is een korte animatiefilm van Jonas Geirnaert.

De film won in 2004 de prijs van de jury op het Filmfestival van Cannes.

Toen hij het filmpje inzond voor selectie, was alleen de eerste minuut van klank voorzien.

Deze film was zijn eindwerk en was dus nog niet helemaal af

op de uiterste inzenddatum voor selectie.

In Flatlife volgen we de lotgevallen van vier appartementsbewoners

van wie het leven wordt beheerst door de handelingen van de andere bewoners.

Jonas Geirnaert besteedde twee jaar aan het beeldmateriaal van Flatlife

en tekende de meer dan 9000 animatiebeelden zelf.

In tegenstelling tot Geirnaerts vorige film The All-American Alphabet

bevat Flatlife geen politieke boodschap.

 

 

Creatief met 2000 knikkers en 3000 onderdelen en je hebt een muziekmachine!

Je hebt kinderen die knikkeren en knikkers van andere kinderen aftroggelen in speeltuinen,

maar je hebt ook mensen die echt wat kunnen met knikkers.

Zoals de mensen die verantwoordelijk zijn voor deze video.

2000 Knikkers en 3000 onderdelen

en je hebt een machine waarmee je muziek mee kunt maken. 

Geweldig toch?

 

 

Een muzikaal... muzisch 2016 !

De rol van muziek in de ontwikkeling van kinderen.

 

 

Al vanaf de geboorte houden kinderen van muziek. Of eigenlijk al daarvoor. Onderzoek heeft uitgewezen dat wanneer een zwangere vrouw regelmatig een bepaald liedje of muziekstuk luistert tijdens haar zwangerschap, haar kindje dit kan herkennen na de geboorte en hier rustiger van wordt. Dat baby's van muziek houden lijken we ook instinctief aan te voelen. We neuriën, zingen en wiegen baby's wanneer ze onrustig zijn en zetten een muziekdoosje aan of zingen een liedje bij het slapen gaan.
Ook bij het ouder worden blijft deze liefde voor muziek vaak in stand. Peuters zijn over het algemeen dol op liedjes luisteren en zingen en dansen. Vaak worden liedjes ook gebruikt om overgangen in het dagritme van peuters aan te geven. Zo wordt op veel kinderdagverblijven en peuterspeelzalen, samen een liedje gezongen voor het fruit eten of lunchen, zingen veel ouders een slaapliedje voor hun kind en menig ouder stimuleert het tandenpoetsen met een tandenpoetsliedje. Jonge kinderen vinden muziek leuk en hierdoor is muziek zo goed op deze manier te gebruiken. Het maakt de overgangen herkenbaar en meteen plezierig en gezellig.

Muziek wordt dus door de meeste kinderen leuk gevonden. En dat is mooi, want muziek luisteren en zeker muziek maken, is heel leerzaam.
Kinderen leren van muziek luisteren heel goed 'te luisteren'. En dan dus niet in de zin van 'doen wat de ouder zegt', maar in de zin van echt auditief (met het gehoor) luisteren. En dit goed kunnen luisteren heeft een positief effect op de taalontwikkeling. Jonge kinderen die vaak naar muziek luisteren kunnen beter onderscheid maken tussen verschillende klanken. Dit helpt ze enorm bij het leren praten omdat ze ook dan gemakkelijker onderscheid kunnen maken tussen de verschillende letter-klanken en woorden. Kinderen die vaak muziek luisteren blijken ook beter te zijn in het uitfilteren van achtergrondgeruis, waardoor ze zich beter kunnen richten op dat wat ze willen/ moeten horen. Ze lijken als het ware geleerd te hebben de relevante informatie te halen uit alle geluiden om zich heen. 

Soms wordt ook wel beweerd dat kinderen slimmer worden door het luisteren naar klassieke muziek (dit wordt het Mozart-effect genoemd). Onderzoekers lieten kinderen naar Mozart luisteren en een intelligentietest maken. Na het luisteren naar Mozart bleek het IQ van de kinderen zo'n 8/9 punten te stijgen. Dit werd toegeschreven aan de muziek. Als snel bleek echter dat deze verhoging van het IQ niet blijvend was en dat dezelfde verhoging van het IQ bereikt kon worden door kinderen aandachtig naar een verhaal te laten luisteren. Geconcludeerd kon worden, dat het niet specifiek de klassieke muziek was die zorgde dat kinderen beter gingen presteren, maar dat het geconcentreerd luisteren (naar muziek, een verhaal) de hersenen actief maakt, waardoor er beter gepresteerd wordt. 

Ook over zelf muziek maken is vaak beweerd dat het de intelligentie ten goede zou komen. Nu leren kinderen zeker veel van muziekonderwijs, maar een direct verband tussen een stijging in IQ en muziekles is nooit gevonden.
Wel bleken kinderen die muziekles kregen en concerten bezochten, vaak intelligenter dan kinderen die dit niet deden. Maar hierbij was de intelligentie de factor die zorgde dat deze kinderen meer interesse hadden in muziek en muziekonderwijs en niet het muziekonderwijs dat zorgde voor een hogere intelligentie.

Maar zelf muziek (leren) maken heeft zeker wel positieve effecten die verder reiken dan enkel het kunnen bespelen van een instrument. Om muziek te kunnen maken moeten de verschillende hersendelen goed samenwerken. Het bespelen van een instrument vraagt om een goede motoriek, het gehoor is nodig om te horen of de muziek juist gespeeld wordt en goed klinkt en om de muzieknoten te kunnen lezen en het instrument te kunnen bespelen moet ook goed gekeken worden. Zo worden verbindingen in de hersenen tussen de motorische en zintuiglijke gebieden gestimuleerd.
Muziek bestaat uit patronen en door muziek te luisteren en te spelen, worden de hersenen gevoeliger voor het waarnemen van patronen. En patronen keren weer terug in veel vaardigheden en schoolvakken die kinderen moeten leren. Uiteraard wordt het geheugen ook getraind wanneer een kind een muziekstuk leert spelen (en dus onthouden).
Recent onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen die muziekles gehad hebben, beter kunnen schakelen tussen verschillende taken, makkelijker problemen kunnen oplossen en snel informatie kunnen verwerken.

Muziek leren maken vraagt ook om concentratie, het vermogen de aandacht te richten en doorzettingsvermogen. Vooral in het begin, wanneer het spelen nog niet zo goed lukt, kan het best wat van kinderen vragen om door te gaan met de lessen. Maar wanneer ze een goede docent hebben, die ook de beginnende leerling al leuke liedjes weet aan te bieden en weet te stimuleren door te zetten, kan het muziek spelen al snel ook zorgen voor plezier, ontspanning en creativiteit. En wanneer het op een gegeven moment lukt om een stuk muziek te spelen, is dat natuurlijk ook heel goed voor het zelfvertrouwen.

Steeds vaker wordt muziekles ook in groepjes aangeboden. Het samen muziek maken stimuleert de sociale ontwikkeling van kinderen. Om goed samen muziek te kunnen maken, moet je rekening met elkaar houden, letterlijk en figuurlijk goed op elkaar ingespeeld zijn en samen werken. 

Van muziek maken leren kinderen dus veel, Maar ook naar muziek luisteren heeft een positief effect op kinderen. Bij het ouder worden zien we vaak dat kinderen op een andere manier omgaan met muziek. Op de lagere school wordt vaak nog wel gezongen en (vooral door de meisjes) gedanst, maar al veel minder dan op de peuter/ kleuterleeftijd. Doet eenmaal de puberteit zijn intrede, dan wordt vooral het luisteren naar muziek belangrijker. Jongeren zijn vaak erg bezig met muziek. Het hebben van een voorkeur voor bepaalde muziek helpt jongeren bij het vormen van hun identiteit en het zich aansluiten bij een groep. Veel jongeren gebruiken muziek ook om uiting te geven aan hun emoties. Na een zware dag op school draaien ze hard muziek om boosheid te uiten of even te ontladen. Rustige muziek kan helpen bij het uiten van verdriet en vrolijke muziek kan een flinke oppepper geven (denk bijvoorbeeld aan het zeer populaire nummer Happy van Pharrell Williams).

 

In de huid kruipen van kunstenaar Enno De Kroon

Het vierde leerjaar maakt kennis met kunstenaar Enno De Kroon.

Hierbij wat kunstwerken als voorbeeld:

 

 

 

In onderstaande film zie je de resultaten van de leerlingen van het vierde leerjaar:

 

 

HET SPOKENBAL: bewegingsexpressie

Het derde leerjaar leerde via de bewegingsexpressie het SPOKENBAL.

Leren hun gevoelens uiten en inleving.

Resultaat: zie website BiestJager (GVB Don Boscoschool) Waregem

https://plus.google.com/photos/115584442143242171703/albums/6202116240324281441?banner=pwa


Toelichting:
Om 12 uur ’s nachts komen de spoken tot leven en dansen ze elk op hun eigen spokenmanier.

Dansexploratie:

       Als het spokenbal begint, veranderen alle ‘lakens’ in spoken. Hoe danst een laken? Maak het visueel door aan de hand van een echte lap verschillende mogelijkheden te laten zien. Je kunt een laken frommelen (beweging in en uit elkaar); vouwen (groot en klein); laten glijden; losschudden of heen en weer laten deinen. Doe deze bewegingen voor met een lap en laat de kinderen proberen om deze bewegingen met hun lichaam mee te dansen.

 Op het bed, in de kast, in de wasmand, hangend aan de waslijn kun je je lakens vinden. Laat de kinderen zelf hun uitgangspositie kiezen en van laken tot spook veranderen. Ze blijven hiermee op hun plek.
       Tijdens de dans zijn er achtereenvolgens verschillende soorten spoken. De onderstaande suggesties kunnen een eerste aanzet geven om in beweging te komen:
- Deftige spoken: dansen met trage, statige bewegingen. Deze spoken glijden als het ware voort. Neus in de lucht, zeer voornaam. Af en toe begroeten ze elkaar met een deftige spokenbuiging!
- Vrolijke spoken: dansen met afwisselende springende en glijdende bewegingen, waarbij het hele lijf meedoet. Golvend, draaiend en dwarrelend om en langs elkaar heen.
- Griezelspoken: zo zie je ze en zo weer niet. Ze bewegen op de plek en verdwijnen ook weer (het laken wordt verstopt achter de rug). Aan het eind van het couplet wordt de laatste vorm even vastgehouden.
- Duizelige spoken: zwalken en dwarrelen kriskras door de ruimte. Op de ‘hik’ een hikbeweging omhoog maken.

 

THE MARY HART ATTACK

Een 3-koppige band, waarvan mijn broer Kris Vlaeminck aan de drums.

Muziekgenre: Shoegaze • Indie • Post-punk

 

Een reactie vanuit Nederland:

"Snoeiharde, maar zuivere doom van The Mary Hart Attack
Een betonnen muur van geluid. Ondoordringbaar, onzichtbaar. The Mary Hart Attack trekt met zijn snoeiharde sound een verdedigingswerk op waar het Nederlands voetbalelftal u tegen kan zeggen. Als in trance staat het Belgische trio op het podium. Een kunst om de heren te kunnen zien, want de rookmachine maakt overuren en het witte felle licht is verblindend. Maar ondanks de allesvernietigende aanval blijken de zuiderburen behalve hard ook virtuoos te kunnen spelen. Geen geluidsbrij waarin je de gitaar, de basgitaar en de drums nauwelijks kunt onderscheiden, maar een goede mix. De composities zitten goed in elkaar waardoor de duisternis in de teksten en het overdonderende karakter van de muziek goed naar voren komen. Een kunst op zich. Van de ep ‘A Dark Green Light’ wordt het titelnummer gespeeld. Snelle, spacious gitaarriffs, in een moordend tempo. De psychedelica heeft een hallucinerende werking. (HB)"

 

Een greep uit hun repertoire: